اینکه کسی حیوون خونگی نگهداری میکنه، به من مربوط نیست
اینکه با مرگ حیوون خونگیش عزادار میشه، بازم به من مربوط نیست
اینکه توی پیج اینستاگرامش از این موضوع بنویسه، بازم به من مربوط نیست
همونطور که من دوست ندارم کسی در مورد زندگی من نظر بده، خودمم نباید در مورد زندگی کسی نظر بدم
اما سلبریتی ها و چهره ها، توی چشم ترین افراد هستن
کسانی که کوچکترین حرکتشون، یعنی حد رنگ جورابشون هم میتونه تولید مد کنه
همین جا میگم که بحث من مربوط به این خانوم بازیگر نیست و یه مسئله اجتماعی رو دارم بیان میکنم
کسانی که توهین و تمسخر و تحقیر سر لوحه زندگیشونه رفتن و توی این پست خانوم بازیگر بد و بیراه گفتن
غیر از اینکه محکوم میکنم این حرکتشون رو؛
همانا من از این جماعت بی تربیت برائت می جویم
بحث من در مورد ایشون تموم شد! تموم شد! تموم شد! 
 
حالا اما میخوام در مورد یه معظل اجتماعی صحبت کنم
نگهداری از حیونات خونگی بد نیست
در دین ما هم اتفاقا سفارشات زیادی در مورد ترحم و مهربانی نسبت به حیوانات آورده شده
حتی روایت داریم امام حسن مجتبی در جایی میخواستن غذا میل کنن که سگی میرسه (احتمالا توی زمین کشاورزی بوده) و اون حضرت غذاشو با اون سگ تقسیم میکنه. و یا روایت دیگه ای داریم که امام حسن در جایی برای یه سگ زخمی لقمه میگرفته!
اما هیچ جایی نداریم که هیچ معصومی، با سگ بخوابه!!! یا امورات مسلمین و انسانها رو رها کنه و به حیوانات برسه! یا هیچ جایی نداریم که پیامبر، پولی که میشد باهاش شکم فقیری رو پر کرد رو خرج یه سگ کرده باشه! با اینکه پیامبر بود... با اینکه رحمتٌ للعالمین بود!
 
زمونه ای شده که افراد به جای تن دادن به ازدواج و بزرگ کردن بچه و سعی در تربیتش، به حیوون خونگی میخرن و اونو جای بچه بزرگ میکنن
ترحم و محبت به حیوانات تا حدی قابل قبوله. بیشتر از اون زاید و حتی لغو و گناه محسوب میشه! 
تا کجا؟ تا جایی که افراد نیازمندی هستن که میتونستن با پول من زندگی براشون حداقل به اندازه روزی راحت تر بشه ولی من اون پولو خرج جای دیگه ای کردم!
یکی بهم گفت شما حق نداری واسه پول توی جیب مردم نقشه بکشی
من نقشه نکشیدم! اما بسپر به وجدانت (اگر داری!) ببین کدومش درست تره؟!
اصلا دین رو میزاریم کنار، خدا و پیغمبری رو هم میزاریم کنار. کدومش بیشتر با انسانیت در تطابقه؟!
چرا وقتی جوونی میمیره از مرگش ناراحت میشیم؟ چون میتونست به خیلی جاها برسه اما در اوج جوونی تمام استعداداتش رفت زیر خاک
چطور اون موقع خودمون احساس حیف شدن میکنیم؟ چرا حالا نه؟! خب اینم حیف شده!
از همه اینا گذشته، کسانی که به سبب لطف خدا [قطعا ورای همه چیز، لطف خدا بوده] صاحب مال و ثروتی میشن، وظیفه ای هم در برابر قشر ضعیف جامعه پیدا میکنن که قابل کتمان نیست!
در اون دنیا بابت هر ریالی که از پولمون خرج کردیم، بازخواست میشیم ... غیر از اینه؟!
یکم بیشتر فکر کن! هر 100هزار تومن تو، میتونه یه دختر رو از تن فروش شدن نجات بده! باور کن...
فکر میکنی تمام تن فروشا، از اول تن فروش بودن؟ نه! در یه برهه خاصی از زمان، یه مبلغی پول در حد 100 تومن نیاز داشتن [یا بیشتر یاکمتر] نبوده! و یا اگر بوده، فقط به شرط تن فروشی بوده!
تو میتونی با هزینه ای که واسه نگهداری یه حیوونه خونگی خرج میکنی، کلید جهنم رو برداری و در جهنم رو به روی چندین نفر ببندی...

کی گفته این پول مال منه؟ کی گفته این جان، این دست و پا و حتی این جسم مال منه؟ همش رو خداوند به من امانت داده و روزی پس میگیره
و من در قبال هدر دادنشون مسئولم!
کار من، تعیین تکلیف کردن واسه سرمایه مردم نیست! فقط ایجاد فرق بین بهتر و بهترینه
اسمشو میزارن احساسات. میگن کسایی که حیوون خونگی دارن، با آدما مهروبونترن!
اما من میگم اینو قبول ندارم و شما هم قبول نکنید! 
چرا؟

توی این جامعه بعضی دخترا هستن بخاطر 100 تومن رضایت به تن فروشی میدن. خیلی از خانواده ها شبها با شکم گرسنه میخوابن. علت بسیاری از دزدی ها، کلاهبرداری ها، زورگیری ها، فقر و بی پولیه
من نمیتونم بپذیرم کسی انسانها رو بیشتر دوست داشته باشه اما هزینه خرید و نگهداری ماهیانه حیوون خونگیش بتونه برابری کنه با مخارج سالیانه یه خانواده هشت نفری!!! 
هزینه دکتر، اصلاح موهای بدن، غذا و تربیت ماهیانه اش، گاها از هزینه ماهیانه من و شما بیشتر میشه
خب آیا این لغو نیست؟ نمیشد این پول رو در جای بهتری خرج کرد؟
این آیا اسمش شده مهربانی؟
والا ما هم حیوون داشتیم. هم سگ، هم گربه، هم خرگوش، هم مرغ و خروس! اگه زندگی لاکشری [لاکچری غلطه!] اینه، پس من از همه لاکشری ترم! [ ها ها ها]
اما سگمون جرئت نمیکرد از در بیاد توو. حتی توی حیاط هم اجازه رفت و آمد نداشت. گربه هم همینطور. مرغ و خروس هم همینطور! فقط یه خرگوش اجازه رفت و آمد داشت، اونم هنوز کوچیک بود و فضله ش هم نجاستی نداشت!

مهربانی یعنی من برم توی یه پارک، مقداری دونه و نون خورده بریزم واسه کبوترا و گنجشک هایی که سر پناه و غذایی ندارن
مهربانی یعنی غذا بدم به گربه ولگردی که ممکنه از سرما و بی غذایی بمیره
مهربانی یعنی با چوب لانه درست کنی واسه پرندگانی که سرپناهی ندارن [خودم اینکارو کردم]
مهربانی یعنی محبت به حیواناتی که نگهدارنده و سرپناهی ندارن! و بعد رسیدگی بهشون در حد معقول!
نه اینکه میلیونی پول بدم بخرم! بعد میلیونی در هر ماه خرجشونو بدم! خب مسلما آدم های نیازمند به دریافت این پول مستحق تر هستن تا اینکه در این راه خرج بشه و این کار اتفاقا مهربانی ما رو بیشتر میرسونه
ما مسئول به بهشت بردن کسی نیستیم. اما مسولیم راه درستی که بر اساس دینمون برامون تبیین شده رو نشون بدیم.
هر کسی قبول کرد، به سود خودش بوده و هر کسی قبول نکرد، به خودش ضرر زده
غیر از اصول دینی، اصول انسانیتی و وجدان هر فرد هم میتونه راه درست رو نشون بده
حالا شما برید پولتونو در هر جایی که میخواین خرج کنید و اصلا یاد صحبت های من نیفتید [:)]
بازم در پایان حرفام دارم میگم که اینا رو در مورد این خانوم ننوشتم! نظرم کلی و اجتماعی بود. در مورد من، شما، هر کسی!