اگر عشق روشنایی راه تو باشد
اگر دست بسته و بغض در گلو نباشد
اگر یار ماندنی باشد نه رفتنی...
اگر همه چیز را در پول نبینیم
اگر اندگی برای با هم بودنمان ارزشی قائل باشیم
اگر اینهمه وقت خود را به جای آزار دادن، به محبت بگذرانیم
اگر ایمان بیاوریم که روزی با هم روبرو خواهیم شد
اگر باور کنیم که ما در قبال هم و احساس هم مسئولیم
اگر عشق باشد، اگر با عشق طی شود
زندگی ارزشش را خواهد یافت
وگرنه با حیوانات چه فرقی خواهیم داشت؟
مگر نه اینکه ما اشرف مخلوقاتیم؟
برای ما اگر پول خدایی بکند
اگر چشم، زیبایی را گدایی بکند
اگر به جای بودن، نبودن را تمرین کنیم
اگر بمیریم و حقی بر گردنمان بماند
آنوقت چه؟
چرا تا هستیم به فکر عزیزانمان نیستیم؟
مگر عمر ما چند سال به درازا خواهد کشید؟
اگر همدیگر را دوست داریم، پس چرا جدایی؟؟
آیا این عشق است؟
واقعا باید گفت: به کجا چنین شتابان؟!
یادت باشد حق الناس همیشه پول نیست!
گاهی دلی است که باید میدادی ولی....
ندادی!
تا هستیم قدر همدیگر را بدانیم
سنگ قبر احساس ندارد...

"حصار آسمان"