حصار آسمان

حصار آسمان در پهنه بی کران آبی رنگ خود جویای رنگی ست که عشق را معنا کند

دوشنبه, ۲۵ بهمن ۱۳۹۵، ۰۷:۰۰ ب.ظ حصار آسمان
خواهشن همه بیانی ها به این سوال جواب بدن

خواهشن همه بیانی ها به این سوال جواب بدن

شمایی که داری این متنو میخونی، خودت و وجدانت! بشین فکر کن! لااقل خداییش یه جواب از روی وجدان به من بده! پی نوشت ها رو لازم نیست بخونین. همین سوال رو جواب بدین لطفا:

میخوام این سوالو اینجور بپرسم. از شما میپرسم؛ شما، بر اساس وجدانتون، بین این دو گزینه، کدومو انتخاب میکنین؟

  1. کسی که دوستت داره (کسی که بهش گفتی دوستش داری و بهش گفتی هستی! و دوستت داره و در گذر زمان، صبر و تحمل و عشق و علاقه و وفاش رو دیدی، دیدی که هر وقت نیازش داشتی، نگفت بعدا! نگفت نه! نگفت حوصله ندارم! و مرد و مردونه پای همه حرفاش وایساد! کسی که ساعتها نشستی و باهاش آینده رو ترسیم کردی!)
  2. کسی که دوستش داری (کسی که تازه اومده، هنوز از عشق و علاقه و صبر و وفاش خبر نداری و فقط دوستش داری!)

پی نوشت: 

وقتی رفت بهم گفت، اگه تو جای من باشی، کدومو انتخاب میکنی؟
کسی که دوستت داره، یا کسی که دوستش داری؟!

اینکه چی بر من گذشته واسه خاطر همین دو نیم خط، بماند!
گفتم: کسی که دوستم داره!
حقیقت رو گفتم ...
شاید بگی مطمئن نبود از تو، از دوست داشتنت! وگرنه چرا باید بره؟
نه! مطمئن بود!
ازش پرسیدم: مگه من چه خطایی ازم سر زده؟ مگه من چه عیبی دارم؟
گفت عیب از تو نیست حامد. هیچ خطایی هم نکردی!
گفتم میدونی دوستت دارم؟
گفت آره.. میدونم!
گفتم میشه بگی من در نظرت چطوری بودم؟
هدفم این بود صفات خوبمو بگه تا شاید خودش به فکر افتاد که چرا؟!
گفت مهربون، قابل اعتماد و موذی!
فکر کنم اون موذی رو به این خاطر گفت که میدونست راه قلبشو بلدم
خب اگه من بلد نباشم، میخواد کی بلد باشه؟!
از عشقم مطمئن بود. اما شاید ... نمیدونم
از اون روز این سوال بیچاره ام کرده: چرا؟!
اگر خودش منو قابل اعتماد میدونست، پس از عشقمم مطمئن بود!
همش فکر میکنم نکنه خدایی ناکرده اتفاق بدی واسش افتاده!
درسته اینجا ازش گله میکنم؛ اما راستش اینا فقط ظاهره
توی دلم براش غوغاست...
نکنه...! خدا نکنه :(


رفتن رو انتخاب کرد تا بهش برسه
موندن رو انتخاب کردم چون دچارش شده بودم
از اون روز نه مهر کسی توی دلم نشست، نه دلم به عشق کسی تپید! 
اصلا اگر غیر از این بود، باید اسم احساسمو عشق نمیذاشتم...
هر جا دو تا عاشق و معشوق دیدم، رفتم به دست و پاشون افتادم که تو رو خدا مثل من نشید! :(
هیچکدومتون اون یکی رو رها نکنه...
شاید تا ابد نیاد، شاید تا ابد نخواد...
اما من نمیتونم منتظرش نباشم :(

من خسته تن از اینهمه تاوان جدایی
ای بی خبر از حالِ من امروز کجایی؟

۲۵ بهمن ۹۵ ، ۱۹:۰۰ ۱۴ نظر موافقین ۴ مخالفین ۰
حصار آسمان
يكشنبه, ۲۴ بهمن ۱۳۹۵، ۱۱:۵۹ ب.ظ حصار آسمان
خدای رحیم، تو را بخاطر این همه مهربانی ات، سپاس ...

خدای رحیم، تو را بخاطر این همه مهربانی ات، سپاس ...

چه دلپذیراست 
اینکه گناهانمان پیدا نیستند
وگرنه مجبور بودیم
هر روز خودمان را پاک بشوییم
شاید هم می بایست زیر باران زندگی می کردیم
و باز دلپذیر و نیکوست اینکه دروغهایمان
شکل مان را دگرگون نمی کنند
چون در اینصورت حتی یک لحظه همدیگر را به یاد نمی آوردیم
خدای رحیم ، تو را به خاطر این همه مهربانی ات سپاس.

"فدریکو گارسیا لورکا"

۲۴ بهمن ۹۵ ، ۲۳:۵۹ ۶ نظر موافقین ۴ مخالفین ۰
حصار آسمان
يكشنبه, ۲۴ بهمن ۱۳۹۵، ۰۹:۰۰ ب.ظ حصار آسمان
جای دگر این گریه ی مستانه نگنجد

جای دگر این گریه ی مستانه نگنجد

امشب غم تو در دل دیوانه نگنجند
گنج است و چه گنجی که به ویرانه نگنجد

تنهایی ام امشب که پر است از غم غربت
آن قدر بزرگ است که در خانه نگنجد

بیرون زده ام تا بدرم پرده ی شب را
کاین نعره ی دیوانه به کاشانه نگنجد

خمخانه بیارید که آن باده که باشد
در خورد خماریم به پیمانه نگنجد

میخانه ی بی سقف و ستون کو که جز آنجا
جای دگر این گریه ی مستانه نگنجد

مجنون چه هنر کرد در آن قصه؟ مرا باش
با طرفه جنونی که به افسانه نگنجد

تا رو به فنایت زدم از حیرت خود پر
سیمرغم و سیمرغ تو در لانه نگنجد

در چشم منت باد تماشا که جز اینجا
دیدار تو در هیچ پریخانه نگنجد

دور از تو چنانم که غم غربتم امشب
حتی به غزل های غریبانه نگنجد


"حسین منزوی"

۲۴ بهمن ۹۵ ، ۲۱:۰۰ ۶ نظر موافقین ۳ مخالفین ۰
حصار آسمان
يكشنبه, ۲۴ بهمن ۱۳۹۵، ۰۴:۰۰ ب.ظ حصار آسمان
تو با همه چیز من آمیخته ای ...

تو با همه چیز من آمیخته ای ...

مانده ام چگونه تو را فراموش کنم
اگر تو را فراموش کنم
باید سال‌هایی را نیز
که با تو بوده ام فراموش کنم
دریا را فراموش کنم
و کافه های غروب را
باران را
اسب ها و جاده ها را
باید دنیا را
زندگی را
و خودم را نیز فراموش کنم
"تو" با همه چیز من آمیخته ای ...

"رسول یونان"

۲۴ بهمن ۹۵ ، ۱۶:۰۰ ۴ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰
حصار آسمان
يكشنبه, ۲۴ بهمن ۱۳۹۵، ۱۲:۰۰ ب.ظ حصار آسمان
تو را به همین بوی باران سوگند!

تو را به همین بوی باران سوگند!

از تو زاده شدم 
وقتی مرا با نام کوچکم خواندی 
آن گونه که هیچ آدمیزاده ای دیگری را صدا نکرد 
مثل بودنت، عزیز 
مثل نامت، خوشبخت 
مثل یافتنت، در بهار 
واقعه سرخی در حوالی من برپاست 
ای که همیشه خنده هایت را 
با نفس های خودم اشتباه می گیرم 
تو را به همین بوی بارانی که می دهی سوگند 
این دلخوشی های ساده‌ی کوچک را از من نگیر

 

"فرنگیس شنتیا"

 

از کتاب: در انفرادی آفتاب / انتشارات فصل پنجم / 1394

۲۴ بهمن ۹۵ ، ۱۲:۰۰ ۵ نظر موافقین ۴ مخالفین ۰
حصار آسمان
يكشنبه, ۲۴ بهمن ۱۳۹۵، ۰۶:۰۰ ق.ظ حصار آسمان
عاشق دیوانه هرگز قابل اصلاح نیست

عاشق دیوانه هرگز قابل اصلاح نیست

هیچ کس مانند من در عاشقی خودخواه نیست
انتخابم کن که هر راهی بجز این، راه نیست!!


فکر تغییر من عاشق نباشی بهتر است
عاشق دیوانه هرگز قابل اصلاح نیست


حال من همراه تو از هر زمانی بهتر است
لایق اندازه اش حتی زمان شاه نیست!


می روم از صنف شیرینی شکایت می کنم
جعل لبخندت که کار "حاج عبدالله" نیست!


تازگی از روی چال گونه ات فهمیده ام
جای زیبایی شناسی توی دانشگاه نیست


کاش میشد جای من بودی، فقط یک ثانیه!
تا بفهمی عاشقت آنقدرها خودخواه نیست

"علی صفری"

۲۴ بهمن ۹۵ ، ۰۶:۰۰ ۵ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰
حصار آسمان
شنبه, ۲۳ بهمن ۱۳۹۵، ۱۱:۵۹ ب.ظ حصار آسمان
امان از خواب هایم بانو

امان از خواب هایم بانو

خواب هایم بوی تن تو را می دهد
نکند
آن دورترها
نیمه شب
در آغوشم می گیری؟

 

"فدریکو گارسیا لورکا"

۲۳ بهمن ۹۵ ، ۲۳:۵۹ ۲ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰
حصار آسمان
شنبه, ۲۳ بهمن ۱۳۹۵، ۱۰:۰۶ ب.ظ حصار آسمان
جای لب تو مانده بر این ساغر خالی

جای لب تو مانده بر این ساغر خالی

در قایق سرگشته‌ی این ماه هلالی
من هستم و یاد تو و دریای خیالی

این گوشه همان گوشه و این میز همان میز
جای لب تو مانده بر این ساغر خالی


"عمران صلاحی"
تهران – 84.02.23
از کتاب: پشت دریچه‌ی جهان

۲۳ بهمن ۹۵ ، ۲۲:۰۶ ۲ نظر موافقین ۳ مخالفین ۰
حصار آسمان
شنبه, ۲۳ بهمن ۱۳۹۵، ۰۵:۰۰ ب.ظ حصار آسمان
شاید به دنیا آمدی تا عشق پاگیرد

شاید به دنیا آمدی تا عشق پاگیرد

آغاز سال بی کسی رو سوگ می گیری
می ترسی از افسردگی های سحرگاهی

حالا که تنهاتر شدی باید بخوابی، چون
از زندگیّ لعنتی چیزی نمی خواهی

وقتی خدای مهربانت زور می گوید
باید از اعماق دلت تصویر برداری

تا لحظه ای که او بخواهد، زنده خواهی بود
تا لحظه ای که او بخواهد، دوستش داری

شاید تناسخ علّت این رنج تاریخیست
شاید به دنیا آمدی تا عشق پاگیرد

سنگینی دردی تمام قرن ها با توست
جان می کَنی، جان می دهی، امّا نمی میرد

داری به جان قصه های کهنه می افتی
با این که خیلی خسته ای تا صبح بیداری

داری برای سرنوشتت شعر می گویی
جامانده ای در یک روال تلخ و تکراری

آغاز سال بی کسی را سوگ می گیری
می ترسی از افسردگی های سحرگاهی

حالا که تنهاتر شدی باید بخوابی چون
از زندگیّ لعنتی چیزی نمی خواهی!

"صنم نافع"

۲۳ بهمن ۹۵ ، ۱۷:۰۰ ۴ نظر موافقین ۳ مخالفین ۰
حصار آسمان
شنبه, ۲۳ بهمن ۱۳۹۵، ۱۲:۰۰ ب.ظ حصار آسمان
یک مرد، عشق را پاس می‌دارد

یک مرد، عشق را پاس می‌دارد

هلیا!
به یاد داشته باش که یک مرد، عشق را پاس می‌دارد
یک مرد هر چه را که می‌تواند به قربان‌گاهِ عشق می‌آورد
آن‌چه فدا کردنی‌ست فدا می‌کند
آن چه شکستنی‌ست می‌شکند
و آن‌چه را تحمل‌سوز است تحمل می‌کند
اما؛
هرگز به منزل‌گاهِ دوست داشتن به گدایی نمی‌رود!

 

"نادر ابراهیمی"

برگرفته از کتاب: "بار دیگر شهری که دوست می داشتم"

۲۳ بهمن ۹۵ ، ۱۲:۰۰ ۳ نظر موافقین ۴ مخالفین ۰
حصار آسمان